dinsdag 22 augustus 2017

Waar gaat het heen ...

.
ms Rotterdam,  varend op de Noordelijke IJszee, Noorwegen, vrijdag 2 juni 2017, bij het zwembad, zonder cocktail.  
 

dinsdag 15 augustus 2017

Dura Necessitas (noodzaak is hard)


.
.
Dura Necessitas
                 (noodzaak is hard)  

Doorheen mijn zonnebrillenglas
kijk ik naar ’t kleuren der tomaten
en naar de vormen en formaten
van wat er groeit hier aan gewas
terwijl vul jij, gehurkt in ’t gras
met onkruid groene vuilnisvaten  

vanaf mijn ligstoel op ’t terras
hou ik jouw werklust in de gaten
en zucht: ‘dura necessitas’  

ik kan het rustig overlaten
aan hoe het is en hoe het was
maar ook aan jou in hoge mate. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, maandag 14 augustus 2017, voor Ruud.
 
 

dinsdag 1 augustus 2017

Holda’s lokzang - een sage ...

 
 .
    Holda’s lokzang
.
     Hij volgde haar doorheen het bos
     betoverd door en half verblind
     en meegevoerd met orgelwind
     van maagdenpalm tot levermos

     van daslookblad tot hyacint
     ze zweefde er met lichte blos
     en rafelend de haren los
     aanlokkelijk als windekind

     hij hoorde hoe ze hemels zong
     alsof het eeuwig lente was
     en kon niet aan haar lied weerstaan
     hij volgde haar en riep haar aan

     terwijl niet tot hem binnen drong
     hoe hij verzonk in haar moeras. 
 

     © bert deben 
        Vogelwaarde, vrijdag 5 december 2014.
 
 
Geïnspireerd door het Muziekbos van Ronse, waar mythen en sages nog steeds leven: http://www.ontdekronse.be/nl/ontdekken/natuur/artikel/muziekbos


 

woensdag 26 juli 2017

Het Dorp - Friso Wiegersma / Wim Sonneveld


.
Het dorp  

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk, een kar met paard
en slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
de boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen

REFREIN:
En langs het tuinpad van mijn vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat het nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
In simpele huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beatmuziek
Ik weet wel, ’t is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtje springen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van mijn vader
de hoge bomen nog zag staan
Was ik een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
 

Friso Wiegersma
(Deurne, 14 oktober 1925 – Amsterdam, 5 juni 2006)
.
Het dorp werd warm emotioneel gezongen door Wim Sonneveld (Utrecht, 28 juni 1917 – Amsterdam, 8 maart 1974).  De muziek is een cover van La montagne van Jean Ferrat.  De Nederlandse tekst werd geschreven in 1965 door Friso Wiegersma (onder het pseudoniem Hugo Verhage), de levenspartner van Wim Sonneveld.  Het tuinpad van mijn vader’ verwijst naar het pad naast het ouderlijk huis van Wiegersma, het huidige gemeentemuseum De Wieger aan de Oude Liesselseweg in Deurne (NL).  Het pad kreeg op 14 oktober 2008 ook officieel de naam ‘Het tuinpad van mijn vader’.
 
 
 
 

dinsdag 18 juli 2017

Ik heb gezwaaid naar het verleden

.

.
 
Ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij
en lachte eventjes tevreden
misschien dacht jij ook net aan mij  

soms kan iets niet worden vermeden
soms maakt iets jaren later blij
ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij  

ik keek een korte tel opzij
en dacht aan dingen die we deden
je voelde even dichterbij
waarna ik verder ben gereden
ik heb gezwaaid naar het verleden. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, maandag 20 maart 2017, rondeel voor Toine.
foto: uit 'Bridges of Madison County' 
 
 

maandag 10 juli 2017

Als grashalmen dansen

.


Als grashalmen dansen 

Een woord in de wind
verspreidt de stilte
fluistert, verdwijnt
stijgt op naar de hemel  

in de schaduw dansen de halmen
op het hoofd van de tijd
hun zaden rijp
ze luisteren  

als we allemaal wortelen
komt er nooit meer oorlog
als we allemaal grond vinden
die ons toelaat te gedijen  

een woord in de wind
verspreidt zich
fluistert, verdwijnt
stijgt op naar de hemel. 
 

© bert deben
Milton Keynes - Birmingham, GB, zaterdag 24 mei 2014.

.

dinsdag 4 juli 2017

Papa heeft een vriendin

 .
.

Papa heeft een vriendin  
.
Mijn papa is van mama weg gegaan
nu al een maand, ze huilt nog alle dagen
als ik haar troost of als ik iets wil vragen
zegt zij dat ik het toch niet kan verstaan  

ik heb mijn papa 1 keer nog gezien
hij kwam toen even zijn computer halen
hij zei dat hij voor mij wel zou betalen
hij denkt dat mama mij verkoopt misschien  

maar dan is mama helemaal alleen
papa heeft een vriendin om met te spelen
zegt oma, en dat hij een eikel is
dat zegt ze luidop tegen iedereen  

ik doe alsof het mij niet echt kan schelen
terwijl ik toch ook wel mijn papa mis. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, zondag 13 februari 2016.
foto: uit video NF - How Could You Leave Us
.  
  
      werd gepubliceerd in ‘Roodwoordje en de broze wolf' – Poemtata 2017